Perukowiec

Perukowiec jest gatunkiem krzewu należącym do rodziny nanerczowatych. Nazwa krzewu pochodzi od niezwykłych – puszystych i kulistych owocostanów przypominających perukę. Roślina występuje od Europy po obszary południowo – zachodniej Azji. Na terenie naszego kraju roślina uprawiana jest jako krzew ozdobny. Jest to krzew o kulistym kształcie, dorastający do wysokości 5 m, o dużych walorach dekoracyjnych. Pędy cienkie i nagie, wydzielają sok o ostrym aromacie. Liście całobrzegie, skrętolegle rozmieszczone, łopatkowate, zaokrąglone, niekiedy lekko ścięte na wierzchołku, długoogonkowe, opadające na ziemię. Kwiaty obupłciowe, często męskie drobne, zielonkawożółte, zebrane w duże, luźne, szczytowe wiechy. Kwitnie w końcu maja, na początku czerwca. Owoce nieliczne, suche pestkowce. Owocostany ozdobne, duże, puszyste, dzięki pierzasto owłosionym szypułkom kwiató2) pręcikowych. Wyglądają one jak lekka peruka. Utrzymuje się ona zwykle na krzewie od lipca do końca września, po czym w całości opada i nasiona są roznoszone przez wiatr.

Perukowce rozmnaża się przez wysiew stratyfikowanych nasion na wiosnę w inspekcie. Odmiany lepiej rozmnażać z sadzonek zielnych i korzeniowych.

Jest to krzew o bardzo małych wymaganiach glebowych, rośnie dobrze na glebie lekkiej, wapiennej, znosi lekkie zasolenie. Lubi stanowisko słoneczne i osłonięte, jest odporny na nasze zimy.

Perukowiec należy sadzić pojedynczo lub po kilka na trawnikach w miejscu widocznym. Pięknie barwi się jesienią; liście przybierają barwę ceglasto-pomarańczową. Należy do ozdobniejszych krzewów, godnych większego rozpowszechnienia.

perukowiec
(zdjęcie: Kohmura Masao)

Autorką artykułu jest Anna Wołoszyn