Wiciokrzewy

Wiciokrzewy należą do ulubionych pnączy rozpowszechnionych prawie na całym świecie i znanych pod nazwą kapryfolim. Najbardziej nadają się do okrywania bramek, pergoli i trejaży, pięknie wyglądają też przy domu, jednak wówczas należy zastosować pomocnicze urządzenia podtrzymujące, gdyż wiciokrzewy są pnączami wijącymi się. W Polsce zimują dobrze, a choć niektóre gatunki są mniej wytrzymałe na mróz, to jednak po przycięciu przymarzniętych pędów wydają nowe.
Rosną dobrze na prawie każdej glebie, najobficiej jednak kwitną na żyznej, ciepłej i średnio wilgotnej. Nie szkodzi im zanieczyszczone powietrze miejskie, są więc nieocenionymi pnączami do ogrodów przydomowych i na działki, trzeba im tylko zapewnić wystawę południową. Cięcie polega na usuwaniu pędów suchych i nadmiernie zagęszczonych krzew. Przeprowadza się je na przedwiośniu.

Najbardziej rozpowszechnionym gatunkiem tego rodzaju jest wiciokrzew przewierceń. Ma on bardzo charakterystyczne kwiaty- rurkowate, długie, z dwoma płatkami odgiętymi w przeciwne strony. Osadzone są po kilka w „kołnierzyku” ze zrośniętych liści. Barwę mają kremowobiałą lub żółtawą, często z domieszką różowej, zaś podczas przekwitania kremowo żółtą (są nawet odmiany o kwiatach czerwonych). Poza oryginalną budową i delikatnymi barwami odznaczają się bardzo miłym, silnym zapachem. Wiciokrzew ten kwitnie długo- od maja do czerwca włącznie, a często powtórnie w pełni lata. We wrześniu dojrzewają owoce- koralowo czerwone, kuliste, ładnie wyglądające na „spodeczku” z liści.

Niemniej pięknym pnączem jest wiciokrzew pomorski. Gatunek ten różni się od większości wiciokrzewów niezrośniętymi liśćmi. Są one jajowate, na końcu lekko zaostrzone i dość grube. Jesienią trzymają się długo na krzewach i opadają zwykle końcem października. Kwiatostany, również osadzone na szczytach pędów, złożone są przeciętnie z 20 kwiatów białoróżowych lub żółtawobiałych, a pod koniec kwietnia zdecydowania żółtych. Odznaczają się one pięknym, dość mocnym zapachem. Kwitną zasadniczo w maju- czerwcu, ale często okres kwitnienia przedłuża się do końca sierpnia. Wiciokrzew ten ma również ładne, czerwone owoce zdobiące pędy aż do nadejścia mrozów. Jest to pnącze długowieczne- można spotkać egzemplarze mające ponad 50 lat. Wymaga żyźniejszych i wilgotniejszych gleb niż poprzedni gatunek, a także więcej słońca.

Rzadziej spotykany, lecz zasługujący na rozpowszechnienie jest wiciokrzew Tellmana. Zakwita on w czerwcu- lipcu, wydając masy pomarańczowożółtych, słabo pachnących kwiatów. Jest to jedno z najładniejszych pnączy. Poza tym szybciej rośnie i jest dość wytrzymały na mrozy. Jeżeli w czasie ostrej zimy przemarznie, na wiosnę silnie odbija. Pnącza te lubią żyzne i dość wilgotne gleby oraz ciepłe, zaciszne miejsca. Rosną dobrze zarówno w słońcu, jak i w cieniu.

wiciokrzew
(zdjęcie: Ferran Turmo Gort)

Autorką artykułu jest Anna Wołoszyn

Porównanie kredytów mieszkaniowych