autorką artykułu jest Joanna Rybarczyk

Urządzanie sypialni

Przy dużej liczbie pokoi w mieszkaniu lub domu można wydzielić tradycyjny pokój sypialniany, chociaż w naszych warunkach będzie on z pewnością pełnił, także inne funkcje użytkowe. Sypialnia to przede wszystkim łóżko, obok niego potrzebna jest szafka nocna oraz duża szafa ubraniowa. Także, jeżeli pozwoli na to wielkość pomieszczenia inne meble, takie jak toaletka, komoda czy też fotel. Wiadomo, że podstawowym wyposażeniem tego wnętrza będzie właściwe dobrane pod względem powierzchni łóżko. Przy dużej powierzchni mieszkania można sobie pozwolić na duże łoże ustawione na środku pokoju z nocnymi stolikami po bokach. Warto wiedzieć, że chodź duże łoże jest w sypialni meblem najważniejszym, to jednak w małych pomieszczeniach czasem lepiej ustawić je pod ścianą niż eksponować na środku. Dzięki temu wygospodarujemy miejsce na niezbędny podręczny stolik, komodę czy też fotel. Natomiast, gdy i tak nie da się wcisnąć choćby wąskiej nocnej szafki dobrym pomysłem może być zamówienie u stolarza specjalnej półki. Można ja zamontować nawet wzdłuż całej ściany nad łóżkiem. Przyda się aby położyć na nią ulubioną książkę, budzik lub lampkę. Natomiast, gdy, mamy do czynienia z bardzo małym mieszkaniem np. w bloku, wtedy o osobistym pokoju do spania, nie ma co marzyć. Ale nie należy się martwić, ponieważ nawet w wydzielonej części pokoju dziennego możemy urządzić przytulny sypialniany kącik. Dlatego, aby niewielki aneks sypialniany przeobraził się w sypialnię niemal doskonała, należy zaprojektować go i urządzić ze szczególną starannością. Sofa lub narożnik, które z konieczności muszą nam zastąpić łóżko, powinny się łatwo rozkładać. Lecz jeśli wysuwana część posiada kółka, istnieje niebezpieczeństwo, że będą one rysować podłogę. Pod taką sofą na wszelki wypadek dobrze jest rozłożyć wykładzinę dywanową czy też dywan z krótkim włosem. Bardzo istotne jest również odpowiednie obicie kanapy, takie aby nie zsuwało się z niej prześcieradło podczas snu. W sypialnianym kąciku należy również rozwiązać problem chowania pościeli. Dlatego najlepiej jest kupić sofę, która posiada odpowiedni do tego pojemnik.

Okna

Jeżeli nasza sypialnia jest umieszczona przy ruchliwej ulicy można temu zaradzić kupując okna o podwyższonej dźwiękoszczelności. Niemal wszyscy producenci okien posiadają teraz takie w swojej ofercie. Wyciszająco działają także grube kotary oraz solidny dywan. W pomieszczeniu sypialnianym okna powinny być zasuwane na noc, dlatego należy zadbać o odpowiednie rolety, które będą izolowały wnętrze od światła zewnętrznego. Wytwarzając w pomieszczeniu intymny nastrój.

Ściany w sypialni

Sypialnia to przystań i miejsce prawdziwego odpoczynku. Należy ją rozważnie zaplanować. Jej kolorystyka to jedna z ważniejszych decyzji dotyczących wystroju naszego mieszkania, ponieważ sypialni powinna koić nerwy oraz wprowadzać nas w nastrój odpoczynku. Nastrój sypialni w dużym stopni zależy od stylu mebli i dodatków, ale również od kolorystyki dużych powierzchni takich jak ściany, podłogi, zasłony, pościel czy też narzuta. Trudno powiedzieć, jakie barwy są do tego najodpowiedniejsze. Pastelowe, łagodne barwy to kanon sypialnianych kolorów, ponieważ niektórzy twierdzą, że te kolory wyciszają i uspokajają przed snem. Natomiast czasami odważne decyzje przynoszą niespodziewane rezultaty. Można podjąć twórcze ryzyko malując to wnętrze zupełnie wbrew regułom, tylko dla samych siebie. Tego typu poszukiwania i decyzje podkreślają bliskość partnerów i ujawniają znaczenie symboliki kolorów w życiu każdego człowieka. Nastrój pogodny i przytulny tworzy w sypialni czerwień, ale w zależności od intensywności. Kolor ten w odmianach intensywnych działa w sposób pobudzający do działania, dlatego najlepiej jest stosować go w odcieniach nieco osłabionych np. morelowym lub czerwonobrązowym. Błękit z reguły obniża ciśnienie krwi i działa uspokajająco. Natomiast zieleń obniża naszą wrażliwość na hałas i dlatego nadaje się do sypialni, które mogą być niedostatecznie przed nim zabezpieczone. Dlatego może zupełnie na odwrót warto zastosować żywe barwy, które rano, po przebudzeniu, dadzą nam zastrzyk energii. Dla osób, którym jednak ciężko jest wybrać kolorystykę najlepszym rozwiązaniem będzie zatem zastosować taki kolor czy też deseń, na który będzie chciało się patrzeć rano i wieczorem.

Oświetlenie w sypialni

Bardzo ważne w sypialni jest jej odpowiednie oświetlenie. Dla osoby pracującej sypialnia, przez co najmniej kilka tygodni w roku, jest wnętrzem używanym wyłącznie przy sztucznym oświetleniu. Niezależnie więc od rozmiarów, sypialnia powinna mieć kilka punktów światła służącym różnym celom. Światło górne, umożliwiające sprzątanie, korzystanie z szaf, zmianę ubrania itp. Jak również lampki nocne czy też kinkiety, które powinny być zamontowane przy łóżku. Służą one takim czynnością jak czytanie w łóżku lub wypoczynek. Powinny także stwarzać odpowiedni dla każdej z tych czynności nastrój. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na to aby były one odpowiednio usytuowane. Mianowicie aby korzystanie z nich przez jedną osobę, nie zakłócało wypoczynku drugiej.

Łóżko i materac w sypialni

Kącik do spania to wyjątkowe miejsce do domu, ponieważ tu odpoczywamy i nabieramy sił na następny dzień. Dobierając wyposażenie, szczególna uwagę należy zwrócić na materac, który jest podporą kręgosłupa. Ponieważ w znacznym stopniu to od niego zależy nasze samopoczucie. Za twardy materac utrudnia krążenie, może także powodować napięcie mięśni oraz skurcze. Wskutek czego budzimy się zdrętwiali. Natomiast, gdy śpimy na zbyt miękkim materacu, kręgosłup nadmiernie się wygina. Trudniej jest wtedy zmienić pozycje ciała, przez co rano budzimy się z bólem kręgosłupa. Niestety nie ma jednego idealnego materaca dla wszystkich. Ponieważ ten, który jest odpowiedni dla kobiety o drobnej budowie ciała z reguły nie jest wygodny dla mocniej zbudowanego mężczyzny, ponieważ będzie się w niego zapadać i odwrotnie materac idealny dla osoby cięższej jest zbyt twardy dla szczupłej. Dlatego w takiej sytuacji dobrym rozwiązaniem jest zakupienie dwóch pojedynczych materacy do podwójnego łóżka. Można także bardzo łatwo sprawdzić czy dany materac jest dla nas idealny. Należy położyć się na materacu w pozycji na wznak, ponieważ wtedy kręgosłup będzie miał naturalny kształt litery „S”. Wsunąć dłoń pod plecy na odcinku lędźwiowym. Powinna ona wchodzić z lekkim oporem. Natomiast jeśli nasza ręka nie dotknie pleców, to znaczy, że materac jest zbyt twardy. Jeśli ledwo da się ją wsunąć, to materac jest zbyt miękki. Należy również pamiętać, że materac jest idealnym miejscem dla roztoczy. Szczególnie istotne jest to dla osób ze skłonnością do alergii. Dlatego warto rozejrzeć się za takim, którego powłokę pokryto substancją zabezpieczającą przed bakteriami, roztoczami i grzybami.

Wiadomo powszechnie, że pierwsze wrażenie liczy się najbardziej. Przedpokój to wizytówka naszego domu. Często jednak, nie jest on najlepszą zapowiedzią tego, co znajdziemy dalej. Skutkiem tego bywa, nie tylko nonszalancja w traktowaniu tego miejsca jako niezupełnie należącego do mieszkania, ale także zwyczajna nieporadność w przystosowaniu go do jego celów.

autorką artykułu jest Joanna Rybarczyk

Funkcje przedpokoju

Przedpokój pełni kilka funkcji w mieszkaniu, a mianowicie: jest przedsionkiem izolacyjnym chroniącym pomieszczenie mieszkalne przed hałasem i zbytnimi stratami ciepła w okresie zimowym. Jest szatnią na wierzchnie okrycie. Łącznikiem zapewniającym komunikacje między pomieszczeniami oraz izolację między nimi. Dlatego tak ważne jest, aby go odpowiednio zagospodarować.

Urządzanie przedpokoju

Przedpokój jest zwykle zbyt mały, ma za dużo drzwi i trudno w nim pomieścić to wszystko, co powinno się w nim znaleźć. Urządzając przedpokój należy pamiętać, aby znalazła się w nim przede wszystkim odpowiednia szafka do przechowywania obuwia czy też specjalny ruszt. Jak również pojemna szafa na wszystkie okrycia domowników. Poza tym niezbędnym przedmiotem w przedpokoju pozostaje wieszak. Właściwie nie powinien on zajmować dużo miejsca. Najlepiej, aby wisiał płasko na ścianie z odpowiednio przymocowanymi haczykami lub gałkami na kurtki lub płaszcze, które aktualnie są używane. Ważne jest, aby ograniczyć go do takiej wielkości, jaka jest potrzebna na co dzień domownikom. Te trzy obiekty – szafa, miejsce na buty i wieszak muszą być i tu niewiele ciekawego da się wymyślić. Natomiast reszta to sprawa naszej wyobraźni i dobrych chęci. Każdy przedpokój przy tych samych wymiarach i cechach użytkowych, może jednak otrzymać własny indywidualny klimat. Jeśli miejsce na to pozwoli, bardzo przydatny w przedpokoju może być stolik do odkładania kluczy, telefonu czy też innych drobiazgów, jak również stojak na parasole. Ogromnie istotne jest także miejsce, gdzie można przysiąść zdejmując lub zakładając buty. Odpowiedni do tego może być na przykład blat szafki na obuwie. Swoje zalety maja tu gotowe meble przedpokojowe, które posiadają te wszystkie elementy. Można je wstawić w ciągu jednego dnia, praktycznie bez uciążliwych prac budowlanych. Są funkcjonalne i dobrze potrafią zagospodarować przestrzeń. Wreszcie są sprawdzone i nie są zbyt kosztowne. Bardzo dobrym pomysłem jest także zamontowanie w przedpokoju pawlacza usytuowanego nad futrynami drzwi. W niewielkich mieszkaniach, znajdujących się w blokach  pawlacz to miejsce na wszystkie rzeczy, na które zabrakło miejsca w pokojach. Natomiast jeśli nasz przedpokój posiada liczne wnęki, najlepszym sposobem na ich wykorzystanie jest ich zabudowanie. Dzięki temu zyska się dodatkowe szafy. Można wtedy w nich przechowywać wszelkie urządzenia do sprzątania, drabinę czy też narzędzia.

Lustro w przedpokoju

Sprzętem, jaki powinien się znaleźć koniecznie i obowiązkowo w przedpokoju, jest lustro. W każdym domu powinno znaleźć się jedno duże, pozwalające przejrzeć się od stóp do głów. Umieszczone na ścianie powiększy optycznie tę mikroskopijną przestrzeń, a także ją rozświetli. Im większe lustro, tym lepsze, bo wówczas staje się już nie tylko elementem dekoracyjnym, ale częścią architektury. Tworzy iluzję, wydłuża i rozszerza przestrzeń. Gdy posiadamy mały przedpokój najlepszym i często wykorzystywanym rozwiązaniem jest zastąpienie lustra, lustrzanymi drzwiami do szafy.

Przedpokój i ściany

Ta część mieszkania stanowić ma łagodne przejście z otoczenia zewnętrznego do domu, a jednocześnie wprowadzać w atmosferę mieszkania. Idealna będzie tu kolorystyka, która zaprasza niejako do środka, lecz jednocześnie nie zachęca do dłuższego pozostania w korytarzu. Użyte w nim barwy są zapowiedzią tego, co znajduje się w głębi mieszkania. To miejsce kolorystycznych wyzwań. W zależności od temperamentu właścicieli, można sobie pozwolić na mocniejsze efekty kolorystyczne. Kolory, których boimy się w pokoju lub w kuchni tutaj okażą się w sam raz. Atrakcyjnie tez wygląda pokrycie ścian boazerią z listew. Takie rozwiązanie poza walorami estetycznymi ma jeszcze te zaletę, że wycisza hałas dochodzący z klatki schodowej. Zresztą boazerię można wykonać własnoręcznie z już przyciętych i przyheblowanych listew, kupionych w odpowiednim sklepie.

Co z podłogą w przedpokoju?

Może być wykonana zarówno z płytek, paneli, jak i z wykładziny. Ważne jest, aby podłoga była odpowiednio zabezpieczona przed zawilgoceniem i nadmiernym zabrudzeniem. Szczególnie w miejscu składania używanego codziennie, mokrego od deszczu czy śniegu obuwia. Przydatną informacją dla osób, które zdecydują się na panele podłogowe jest fakt, że choć są tanie i łatwe w czyszczeniu, pod większym wpływem wody rozwarstwiają się. Należy je wtedy wymienić, ponieważ niestety nie da się ich odnowić.

Czym oświetlić przedpokój?

Przedpokój jest z reguły ciemny, ponieważ jest to pomieszczenie pozbawione okien. Tego okna oczywiście sobie nie zafundujemy, natomiast lepsze oświetlenie jak najbardziej. Jest to idealne miejsce do zastosowania na przykład rzędu reflektorów w podwieszonym suficie, które są parokrotnie ekonomiczniejsze od zwykłych żarówek. Polecane są one do tego miejsca, ponieważ przedpokój będzie wtedy ładnie rozświetlony i nie trzeba będzie żałować prądu. Dobrym rozwiązaniem może być także zastosowanie lampy sufitowej lub bocznych kinkietów zamocowanych w okolicy lustra. Snop światła powinien być wtedy tak skierowany by nie oślepiał osoby stojącej przed lustrem.

To prawda, że przedpokój jest przestrzenią przejściową, ale to nie znaczy, że powinien zostać zaniedbany. Wszystko co chcielibyśmy powiedzieć najważniejszego o naszym mieszkaniu i o nas samych znajduje swój wyraz właśnie w przedpokoju. Jest on bowiem pierwszym fragmentem wnętrza widzianym przez każdego przybywającego do naszego domu. Wiążę się z tym pierwsze decydujące wrażenie, a także ostatnie zatrzymane w pamięci na odchodnym. Dlatego ważne jest, by miał przyjazny i zapraszający charakter, a jego urządzenie aby współgrało z resztą mieszkania.

Pokój dziecka – to miejsce azylu, odpoczynku od rodziców i rodzeństwa, miejsce w którym szuka spokoju i izolacji od wspólnych dla rodziny problemów. Zastanówmy się zatem, czy podczas organizacji naszej przestrzeni mieszkalnej zostały uwzględnione potrzeby dziecka. Bo wiadomo, że nie zawsze te potrzeby są respektowane. Zbyt powszechne jest wciąż jeszcze w nowym społeczeństwie kształtowanie wnętrza bardziej pod kątem reprezentatywności niż z punktu widzenia indywidualnych potrzeb jego domowników, w tym właśnie tych najmłodszych.

autorką artykułu jest Joanna Rybarczyk

Dziecku potrzebny jest własny kąt, wydzielona przestrzeń, gdzie byłoby panem u siebie, gdzie mogłoby przyjmować swoich gości, a także miałoby własne biurko do odrabiania lekcji czy też zabawy oraz własne łóżko. Stworzenie dziecku warunków do przyjmowania przyjaciół w swoim pokoju może się okazać jedyną drogą do zaoszczędzenia sobie zmartwień z powodu częstej nieobecności starszych dzieci w domu. Mimo, że dziecko odczuwa głęboką potrzebę własnej przestrzeni mieszkalnej, gdzie będzie czuć się swobodnie. To niezbędne jest dla niego także poczucie, że nie jest na wygnaniu, a także, że nie pozostaje w izolacji od reszty rodziny, a zwłaszcza od rodziców. Psycholodzy zwracają uwagę na to aby nie odcinać dziecka od reszty mieszkania pod pretekstem, że ma przecież swój własny pokój czy tez kącik. Dziecko powinno swobodzie móc krążyć po całym mieszkaniu, by nie czuło się uwiązane w swoim pokoju.
Wydzielając pokój lub jego część, umożliwia się młodym członkom naszej rodzinnej społeczności większą samodzielność i inicjatywę. Własny pokój stwarza lepsze warunki do nauki i ułatwia dzieciom koncentrację. Dlatego należy wyposażyć to pomieszczenie w podstawowe meble i co najważniejsze pozostawiając sposób wystroju wnętrza, dekorację ścian i mebli inicjatywie i decyzji dzieci. Ponieważ dziecięce rysunki, wycinanki, ludziki z kasztanów lub młodzieżowe plakaty mogą stanowić ciekawe uzupełnienie tego wnętrza. Pokój dla dziecka powinien być urządzony roztropnie tak aby mógł służyć dziecku przez wiele lat.

(Autor zdjęcia: Wendy Copley)

Ściany

Wszyscy wiemy, że kolory inspirują dlatego ściany w pokoju dziecięcym powinny być jak najbardziej kolorowe, a nie szare i smutne. Kolory dzieciństwa są radosne i orzeźwiające. Świat dziecięcej wyobraźni to także gra form plastycznych np. kolorowe koła, kwiaty czy też inne dekoracyjne elementy na ścianach, a także meblach. Aby stworzyć coś takiego propozycją mogą być modne w tym czasie winylowe wzory, które bardzo łatwo można nakleić na ścianę. Jest to mała rzecz, która swoim akcentem wspaniale odmieni pokój dziecka, a także nastolatka. Co do kolorów ścian to mogą być one tak różne jak różne są barwy świata, dlatego im bardziej kolorowy pokój tym dziecko będzie się w nim lepiej czuło. Natomiast jeżeli chodzi o farbę czy tez tapetę należy wybrać tak zwaną „zmywalną”, ponieważ wtedy łatwo będzie można z niej usunąć wszelkiego typu zabrudzenia. Warto jest także wiedzieć, że ciekawym elementem może okazać się zamontowanie na ścianie miękkiej płyty pilśniowej lub sklejki do której to dziecko będzie mogło przyczepić różnego typu obrazki, rysunki czy też plan lekcji.

Podłoga

Podłoga w pokoju dla dziecka przede wszystkim nie powinna być zimna oraz śliska. Jeżeli została wykonana z płytek PCV lub z paneli należy pokryć ją wykładziną igłową czy też dywanową, która ociepli wnętrze, stworzy przytulny nastrój jak również będzie nieuciążliwa w eksploatacji. Odradzane są wszelkiego rodzaju drogie dywany z tego względu, że narażone będą na szybkie zniszczenie. Wiadomo, że małe i duże dzieci uwielbiają się bawić na podłodze. Ważne jest także aby podłoga była dobrze ogrzana w tym przypadku należy ze szczególna starannością zadbać o izolację budynku i prawidłowe rozmieszczenie grzejników, ponieważ gdy się o to nie zadba schłodzone powietrze, które zimą spływa po zewnętrznej ścianie (okiennej) nie zostanie odpowiednio ogrzane i jako cięższe zacznie się układać przy podłodze sprawi, że podłoga będzie zimna, mówi się wtedy, że „ciągnie po nogach”. Jeżeli tak się stanie należy lepiej zadbać o izolację oraz przesunąć miejsce zabaw dziecka w głąb pokoju.

Miejsce do spania

Należy unikać stawiania łóżka na wprost wejścia z tego względu, że może to zakłócać sen oraz spokój dziecka. Natomiast stawiając łóżko przy oknie może to zachwiać jego poczucie bezpieczeństwa oraz jest to niekorzystne ze względu na dużą różnicę temperatur zimą (ciepłe powietrze z grzejnika, a zimne z okna). Dlatego aby zapewnić dziecku poczucie bezpieczeństwa oraz przytulności najlepiej ustawić łóżko w narożniku pokoju tak aby chociaż jeden bok przylegał do ściany lub w specjalnie zaprojektowanej niszy. Należy także pamiętać aby łóżko było wygodne z odpowiednim materacem oraz łatwe w ścieleniu.

Miejsce do nauki

Właściwe zagospodarowanie kącika do nauki jest szczególnie ważne. Meble, a w szczególności wysokość krzesła i biurka należy przystosować do wzrostu dziecka. Najlepszym rozwiązaniem w tym wypadku będzie krzesło obrotowe o płynnie regulowanej wysokości. Można je dostosować do każdej wysokości blatu jak również ma duży wpływ na prawidłowy rozwój kręgosłupa u dziecka. Zbyt niskie lub zbyt wysokie krzesło zmuszające do nadmiernego pochylania się dziecka, może stać się przyczyną poważnych zniekształceń kośćca. Blat biurka lub stołu do nauki najlepiej aby był wykonany z materiału odpornego na uderzenia, uszkodzenia czy też zabrudzenia. Biurko powinno także mieć odpowiednią wielkość tak aby dziecko mogło swobodnie pisać rozkładając książki i zeszyty oraz powinno posiadać specjalne miejsce do komputera, monitora oraz klawiaturę. Stanowisko do nauki powinno być także dobrze oświetlone światłem dziennym. Biurko powinno być tak usytuowane, by źródło światła było z lewej strony. Możliwe jest także ustawienie w sposób, by dziecko miało źródło światła na wprost przed sobą (twarzą do okna). W tym przypadku należy w słoneczne dni chronić wzrok od bezpośredniego rażenia np. za pomocą rolety. W pobliżu miejsca nauki powinny znajdować się półki – regały, na których należy zgromadzić w zasięgu ręki wszystkie przedmioty i przybory potrzebne w czasie nauki. Takie rozwiązanie pozwala uczniom na prawidłową organizację pracy, a także zapobiega ciągłemu odrywaniu się podczas odrabiania lekcji w celu przyniesienia odpowiednich pomocy naukowych i przyborów.

Oświetlenie

Po zapadnięciu zmroku należy zapewnić właściwe oświetlenie miejsca nauki lub zabawy światłem sztucznym. Światło to powinno dobrze oświetlać miejsce czynności i nie powinno oślepiać dziecka. Jeżeli chodzi o naukę tych wymagań nie spełnia oświetlenie górne- sufitowe. Światło to jest zbyt rozproszone, co sprawia, że dziecko musi wysilać wzrok. Dlatego źródło światła powinno znajdować się na wysokości około 20-30 cm nad blatem. Należy także pamiętać o małej lampce dającej możliwość dziecku czytania w łóżku.

Miejsce na przedmioty, zabawki i ciuchy

Dzieci w wieku kilkunastu lat mają bardzo dużo różnych zainteresowań. Przedmioty służące do wykonywania czynności związanych z hobby powinny mieć swoje stałe miejsce, tak by dziecko mogło z nich łatwo korzystać, ale jednocześnie, by nie przeszkadzały w codziennym użytkowaniu pomieszczenia. Mogą to być na przykład specjalnie zamontowane półki czy też ostatnio bardzo modne kolorowe pudełka, w których dziecko będzie mogło trzymać swoje skarby. Należy także pamiętać, aby w pokoju dziecka nie zabrakło regału na książki oraz miejsca na sprzęt muzyczny. Jeżeli pokój ma duże rozmiary i dysponuje się miejscem, można zaaranżować kącik z fotelami i małym stoliczkiem, gdzie dziecko będzie mogło przyjmować przyjaciół. Przy wystroju pokoju należy również pamiętać o szafie na ubrania, która nie musi być bardzo wysoka, ponieważ odzież dziecięca i młodzieżowa jest obecnie taka, że nie jest jej koniecznie potrzebny wieszak.

ZOBACZ: Zdjęcia pokojów dla dziecka, inspiracje i pomysły

Roślina ta liczy sobie około 175 gatunków. Rośnie na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Australii. Są to krzewy zimnozielone, jak również gatunki o liściach opadających, niższe
i wyższe, bardzo dekoracyjne. Niektóre gatunki mają ozdobne kwiaty, inne owoce, lub bogato ubarwione liście.

Berberis buxifolia
Do ozdoby ogródków skalnych najcenniejszą odmianą jest ta pochodząca z Chile, o nazwie „Nana”. Rośnie dość wolno, a jej średnia wysokość wynosi 30 – 50 cm. Kwiaty rozwijające się w maju i w czerwcu mają barwę pomarańczowożółtą, a owoce (jagody) w okresie jesiennym przybierają kolor czarnoczerwony. Gatunek ten jest dość elastycznym i mało wybrednym krzewem: dobrze rośnie na glebach piaszczystych i suchych, dobrze czuje się i w półcieniu, i na słońcu.

Berberis candidula
Odmiana ta pochodzi z zachodnich Chin. Jest gęstym, zimnozielonym krzewem, rośnie do około 50 cm. Jego liście są błyszczące, eliptyczne, z wierzchu srebrzystobiałe, a kwiaty rozwijające się w maju, złotożółte. Doskonale nadaje się do skalnych ogrodów naturalistycznych, w słońcu i w półcieniu.

Berberis thunbergii
Najładniejszą odmianą jest „Atropurpurea Nana”, krzew o wyrazistych czerwonych liściach i żółtych kwiatach. Jest to gatunek karłowy, dorasta do wysokości 40 cm. Kwitnie od maja do czerwca. Szczególnie dekoracyjny jest w okresie jesieni, kiedy to dojrzewają jego piękne czerwone jagody. Nadaje się nawet do małych ogródków skalnych.

Galeria zdjęć Berberys >

Jeśli nasz podjazd przed garażem nie jest zbyt duży, lub jest to garaż bezpośrednio wychodzący na ulicę, wtedy warto zamontować bramę segmentową, nazywaną również sekcyjną. Brama taka otwierana może być na bok lub do góry. Dużym plusem bramy segmentowej jest fakt, że może być montowana w garażach w których nadproża są wykonane w kształcie łuku.

Podobne funkcje posiada brama żaluzjowa, zwana również rolowaną. Nie wymaga podjazdu przed garażem, można ją również zastosować w łukowych nadprożach. Brama rolowana podczas otwierania, dosłownie zwija się w rolkę i chowa w kasecie bramy schowanej za nadprożem. Bramy te najczęściej posiadają elektryczny mechanizm otwierania i zamykania.

Najstarszy typ bramy to brama typu wrota, bardzo rzadko można ją znaleźć w ofercie producentów bram. Nie jest zbyt popularna, ponieważ wymaga bardzo dużego podjazdu i raczej nienadane się do zamontowania napędu elektrycznego.

Mam nadzieję, że teraz wybór bramy do naszego garażu nie będzie już taki trudny. Najważniejsze, aby nie oszczędzać na jakości materiałów z których brama jest wykonana, ponieważ bramę kupuje się na długie lata i trzeba się liczyć, że jest to wydatek rzędu kilku tysięcy złotych.

Nie wszystkie rośliny muszą być przesadzane każdego roku. Zależy to od szybkości wzrostu i stosunku ich rozmiarów do wielkości doniczki. Koniecznie należy przesadzić roślinę wówczas, gdy traci ona stabilność z powodu niezrównoważenia przez doniczkę wielkości części nadziemnej.

Muszą też być przesadzone rośliny „wychodzące” z doniczek, tzn. mają pędy rosnące poza nimi lub takie, które zajmują całą objętość doniczki do tego stopnia, że podlewanie od góry jest niemożliwe. Slaby wzrost lub brak wzrostu oraz blednięcie unerwienia liści wskazują także na to, że czas na przesadzenie.

Rozwój korzeni jest proporcjonalny do wzrostu części nadziemnej rośliny. Ograniczona pojemność doniczki powoduje, że korzenie rosną spiralnie, tworząc u podstawy bryły ziemi rodzaj węzła. To splatanie korzeni nie pozwala roślinie na odpowiednie odżywianie się. Trzeba więc rozplątać korzenie i nie wahać się przed całkowitym usunięciem węzła. Przycinając system korzeniowy w ten sposób sprawiamy, że wytworzą się korzenie boczne intensywnie pobierające składniki pokarmowe z podłoża.

Przyjrzyjmy się doniczce. Jeśli wydaje się nam zbyt mała w stosunku do rośliny, to należy ją zmienić. Zwykle nowa doniczka powinna mieć średnicę większą o 2-4 cm od starej, gdyż większość roślin woli rosnąć dość „ciasno”. Otwór w dnie doniczki należy zasłonić na przykład kawałkiem plastykowej siatki, aby nie uległ zatkaniu. Następnie układamy warstwę drenażu (keramzyt, żwirek czy rozdrobniony tuf) o grubości 3 do 5 cm. Następnie wypełnia się ziemią jedną czwartą do jednej trzeciej objętości doniczki. Wyjmujemy roślinę z doniczki opukując uprzednio jej brzeg np. o róg stołu. Przed przesadzeniem lepiej rośliny nie podlewać przez kilka dni. Przycinamy korzenie, a następnie umieszczamy resztę bryły korzeniowej w nowym podłożu. Górna część starej bryły korzeniowej powinna zostać pokryta warstwą nowej ziemi grubości 1-2 cm. Dosypujemy ziemię do doniczki. Należy ugnieść ją palcami lub niewielką pałeczką bambusową. Zabieg kończymy obfitym podlaniem.

Jednym z najbardziej ciekawych aspektów posiadania ogrodów i zieleńców jest to, że praktycznie każdy ogród jest inny i jest odbiciem osobowości jego właścicieli. Jednak każdy projekt ogrodu opiera się na tych samych podstawowych zasadach, które narzucają zarówno wygląd ogrodu jak i jego ostateczną funkcjonalność. Wiele osób ma wrodzone wyczucie tych zasad ale są i tacy którzy muszą się wszystkiego nauczyć na własnych błędach. Ogrody to nasza wizytówka. Aby więc nie tracić czasu i dosyc szybko stać się właścicielem wymarzonego ogrodu warto poznać kilka dobrych i podstawowych zasad projektowania ogrodów i zieleni lub zlecić projektowanie ogrodów specjaliście. Fachowy architekt krajobrazu dzięki odpowiedniemu wykształceniu i wieloletniemu doświadczeniu wykona projekt ogrodu zgodny z naszymi indywidualnymi potrzebami oraz odpowiednimi wymaganiami. Architekt krajobrazu pomoże nam dostosować projekt ogrodu do naturalnego usytuowania miejsca przeznaczonego na nasz azyl i naszą oazę relaksu. Rozważy wiele czynników uwzględniając w szczególności typ gleby, topografie terenu, nasłonecznienie, położenie działki względem istniejących w terenie obiektów, warunki hydrologiczne itp. Te okoliczności wpłyną na zaprojektowanie wszystkich elementów ogrodu. Ogród tak więc może mieć różne charaktery: praktyczny, estetyczny, funkcjonalny, atrakcyjny wizualnie, popisowy, naturalny. Architekt krajobrazu, jeśli będzie taka potrzeba znajdzie również “złoty środek” aby sprawnie w tym jednym miejscu połączyć wszystkie wymienione funkcje. Sposób zestawienia różnorodnych elementów spowoduje istotny wpływ na efekt końcowy naszego ogrodu. Szczególny wpływ na wygląd ogrodu ma dobór odpowiednich gatunków roślin. Istnieje wiele takich roślin,którym sprzyja silne nasłonecznienie i sucha gleba oraz takich, które preferują ciemne lub całkowicie zacienione miejsca. To do architekta krajobrazu należy odpowiedni dobór gatunkowy. Koncepcja ogrodu jest więc ciągłym poszukiwaniem kompromisu między wymarzonym projektem i realiami. Warto od razu opracować kompleksowy projekt ogrodu i zieleni, nawet jeśli nie możemy od razu zrealizować go z różnych powodów w całości. Profesjonalny projekt ogrodu powinien zawierać takie elementy jak: właściwy dobór gatunkowy roślin, uwzględnienie ukształtowania terenu, elementy wodne: oczka wodne, strumienie, fontanny, rozplanowanie ścieżek i układ nawierzchni, elementy małej architektury, projekt oświetlenia, nawodnienie ogrodu i trawnika.

Brak kompletnej i jednolitej koncepcji zieleni może spowodować, iż nasz ogród/ zieleniec będzie się składał z przypadkowych niepowiązanych ze sobą funkcjonalnie i estetycznie części. Jak zatem widać projektowanie ogrodów i terenów zieleni to zajęcie dla wykwalifikowanych i doświadczonych architektów krajobrazu. Działając samemu, można przejrzeć gotowe projekty ogrodów umieszczane na przykład w magazynach ogrodniczych lub na stronach firm ogrodniczych, a potem dostosować je do naszych oczekiwań i pragnień. Posiadając własny projekt zieleni i ogrodu pozostanie nam już “tylko” przystąpić do budowy swojego wymarzonego ogrodu.

System nawadniający nie jest nowością. Podstawowy jego element, jakim jest zraszacz, wynaleziony został ponad siedemdziesiąt lat temu. Na pozostałe elementy systemu nawadniania związane z automatyką takie jak: elektrozawory, sterowniki, czujniki opadu czy wilgotności trzeba było jeszcze trochę poczekać aby podlewanie ogrodu mogło stać się całkowicie automatyczne.

Posiadacze systemów nawadniających nie muszą pamiętać o podlewaniu swojego ogrodu, system nawadniania uruchamia się samoczynnie, uwzględniając warunki atmosferyczne takie jak: wilgotność czy opady atmosferyczne. Podlewając ręcznie rzadko uda nam się dostarczyć roślinom dokładnie tyle wilgoci, ile potrzebują. Zazwyczaj dostarczymy za mało lub za dużo wody, ponadto zbiorowiska roślin, którymi obsadzona jest nasz ogród tworzą gatunki o bardzo zróżnicowanym zapotrzebowaniu na wodę – co dla jednego gatunku jest zbyt sucho, dla drugiego może być zbyt wilgotno. Mając automatyczny system nawadniający można zatem komponować obok siebie nasadzenia roślin wymagających dużej ilości wody – np. trawniki obok roślin nie znoszącymi „przelania”, np. iglaków. Każda z rośli otrzymuje przeznaczoną dokładnie dla siebie porcję wody. Najważniejsze jest jednak, że ogród jest nawadniany podczas naszej nieobecności i nawet podczas największych upałów możemy być pewni, że nasze ulubione rośliny nie zginą z braku wody.

Cały system podzielony jest na strefy, co pozwala na nawadnianie ogrodów o bardzo zróżnicowanych nasadzeniach, oraz umożliwia oryginalne aranżacje przestrzeni ogrodu według najbardziej fantazyjnych pomysłów. Współczesne systemy nawadniające mają budowę modułową, wspomniane wcześniej strefy. Nawet duży system nawadniający można złożyć z takich „klocków”, jak również stopniowo rozbudowywać system w miarę naszych możliwości i potrzeb. Współczesne systemy wykorzystują standardowe pompy hydroforowe bez konieczności budowania specjalnych dostosowanych do systemu hydroforni, co wpływa na znaczne obniżenie kosztu instalacji systemu nawadniającego i czyni takie przedsięwzięcie uzasadnionym ekonomicznie nawet w stosunkowo niewielkim ogrodzie.

Koszt instalacji automatycznego nawadniania uzależniony jest od wielkości ogrodu, im ogród większy, tym mniejszy jest koszt zainstalowania systemu, liczony na 1 metr kwadratowy, należy bowiem pamiętać, że w systemie nawadniającym występują elementy stałe, niezależne od wielkości systemu (np. sterownik, czujnik pogodowy, pompa). Ceny nawodnienia jednego metra kwadratowego ogrodu o powierzchni do 1000m2 kształtują się w granicach 10 – 14 zł, a powyżej 3000m2 są niższe i wynoszą niewiele ponad 6zł za m2.

Nakłady inwestycyjne poniesione na zakup i montaż systemu zwrócą się stosunkowo szybko (przeciętnie po 5 latach), ponieważ systemy nawadniająca zużywają nawet do 70% mniej wody niż tradycyjne, ręczne podlewanie, w trakcie którego większość wody albo nie trafia do korzeni roślin, albo szybko wyparowuje.

Można zatem stwierdzić, że automatyczne systemy nawadniania przestały być luksusem, dostępnym posiadaczom ogrodów o nieco zasobniejszych portfelach, a stają się coraz częściej niezbędnym standardem.

Jeśli już zdecydowaliśmy, że chcemy kominek posiadać i mamy do tego warunki, warto nie kupować pierwszego z brzegu, ale przejrzeć ofertę różnych producentów. Piece kominkowe są produktowane w różnych rozmiarach, kształtach, mają też różne parametry (kluczowym elementem jest tutaj szyba, która musi być bardzo trwała i odporna).

Pomimo że konstrukcja wydaje się prosta, obudowy kominkowe posiadają czasem różne rozwiązania, które pozwalają wykorzystać je w różnych warunkach budowlanych – posiadają też odmienną estetykę. Dlatego też przed dokonaniem wyboru warto omówić wątpliwości ze sprzedawcą, sprawdzić alternatywne rozwiązania i ostatecznie wybrać to najodpowiedniejsze dla naszych potrzeb.

Nie wolno przy tym zapomnieć o stosownych akcesoriach! Nawet najbardziej estetyczny kominek będzie wyglądać źle, jeśli drzewo lub brykiet będą leżeć na podłodze, zaś do pracy z ogniem wykorzystywać będziemy stary pogrzebacz. Odpowiednie akcesoria nie są zbyt drogie, a estetycznie wykonane narzędzia i odpowiednia podstawka (lub przygotowana wcześniej wnęka w ścianie) na brykiet pozwolą połączyć użyteczność z odpowiednią estetyką.

Trzeba też pamiętać, że szyby w kominkach często się kopcą i trzeba je regularnie czyścić – tutaj polecić można nawet zwykły środek czyszczący dostępny w domu i szmatkę – najważniejsze by szybę utrzymwać w czystości, gdyż ogień potrafi ją czasem osmolić i wygląda wtedy zwyczajnie brzydko.

Opłacalność inwestycji

Jeśli mamy dostęp do darmowego drewna, w dłuższej perspektywie posiadanie kominka będzie na pewno opłacalniejsze od tradycyjnych rozwiązań.
Nawet jeśli drewno musimy kupić, przy odpowiednim rozłożeniu instalacji grzeczej (np. dodaniu dodatkowych kanałów wentylacyjnych do innych pomieszczeń) piec także może być opłacalny. Zwłaszcza, gdy zamiast drzewa w tradycyjnej postaci zainteresujemy się brykietem. Nie ma co kryć – brykiet drzewny nie jest tak piękny i tradycyjny w formie jak drewno, ale na pewno jest to rozwiązanie ekonomiczne i wygodne – zarówno przy transporcie, składowaniu jak i samym spalaniu. Brykiet jest bowiem ekologicznym materiałem stworzonym specjalnie do kominków, jest suchy, ma wysoką sprawność energetyczną i doskonale się pali. Do codziennego ogrzewania jest więc rozwiązaniem idealnym!

Bez względu jednak na wykorzystywany materiał – tradycyjne ogrzewanie niemal zawsze będzie droższe. Z drugiej jednak strony kominek to nie urządzenie, które regulujemy pokrętłem – wymaga jednak pewnej uwagi i uzupełniania materiału palnego. O ile ma pełnić wyłącznie funkcję estetyczną – nie ma problemu – raz na kilka dni możemy dla przyjemności rozpalić nawet niekoniecznie brykietem – a właśnie naturalnym drewnem, ale jeśli planujemy kominkiem ogrzewać pokój czy cały dom – trzeba się liczyć z faktem, że wymaga stałej uwagi. Stąd też rozwiązanie to polecane jest dla świadomych osób, które dysponują odrobiną dodatkowego czasu i po prostu mają ochotę to robić. Niemniej odwdzięczy się na pewno przyjemnym ciepłem, blaskiem i… niższymi rachunkami!

Do ogródków przydomowych najbardziej nadają się murki kwiatowe i rabaty skalne. Obsadzenie ich efektownymi i obficie kwitnącymi roślinami nie przysporzy trudności nawet początkującym amatorom skalniaków.

autorką artykułu jest Anna Wołoszyn

Murki kwiatowe, zwane również ścianami skalnymi, budujemy zwłaszcza tam, gdzie nie ma możliwości stworzenia normalnego ogródka skalnego. Możemy obsadzić roślinami pionowe ściany murka, dzięki czemu przestrzeń ogródka stanie się wizualnie większa. Murek powinien być odchylony lekko do tyłu, bowiem pozycja pionowa uniemożliwiałaby przedostanie się wody deszczowej do szczelin, a tym samym pozbawiałaby możliwości korzystania z niej naszym roślinom. Pochylenie zapewnia również lepszy dostęp światła.

Długość murków powinna wynosić od 3 do 10 metrów. Jeśli jest potrzeba stworzenia dłuższego murka, przedzielamy go schodkami, co przy okazji podniesie estetykę całości.

Może on stać pojedynczo, możemy również zestawić dwa murki obok siebie. Tak wolnostojący murek może prowadzić od wejścia do ogrodu, wzdłuż chodnika aż po altanę, lub przedzielać dwie części ogrodu, albo jego poszczególne segmenty.

Suchy murek budujemy z płaskich kamieni. Ich część przednia powinna mieć wysokość 6 – 10 cm, długość zaś 25 – 30 cm. Wyznaczone miejsce dla murka trzeba dokładnie przekopać
i odchwaścić. Fundament stanowi całą długość z płaskich kamieni, między którymi pozostawiamy szczeliny szerokości około 50 cm. Fundament ten przykrywamy 20 – centymetrową warstwą dobrej, suchej ziemi ogrodniczej, po czym układamy następną warstwę kamieni. Tak układamy cały mur, zwykle do wysokości 70 – 80 cm. Przy ostatniej warstwie robimy fugę o grubości około 10 cm, całość przykrywamy grubszą warstwą ziemi, na której wysadzamy większe rośliny. Zaraz po ukończeniu budowy murka możemy przystąpić do sadzenia roślin, których odległość od siebie powinna wynosić około 20 cm.

Nie ma żadnego problemu z wyborem roślin do naszego murka, jest on niezwykle szeroki. Trzeba pamiętać by były to gatunki dobrze znoszące suszę i większe nasłonecznienie. Najlepsze będą rośliny płożące się, pnące lub tworzące poduszki. Najwyższą część ściany uzupełniają przeważnie formy karłowe roślin iglastych lub liściastych, na przykład: kosodrzewina, wrzos, irga płożąca. Wybieramy rośliny, które kwitną możliwie długo i w różnych okresach, aby murek był kolorowy przez cały sezon. Najlepsze będą tu: żagwin, gęsiówka, piaskowiec, skalnica, dzwonek, rogownica, goździk. W wąskie szczeliny pomiędzy kamienie nadają się: naradka, głodek, skalnica, rojnik. Musimy pamiętać, by kamienne ścieżki i schody uzupełnić gatunkami dość odpornymi na deptanie, min.: floksem szydlastym, macierzanką, kostrzewą. Tak zbudowany murek jest estetycznym uzupełnieniem każdego ogrodu.

Rabata skalna może być zupełnie płaska lub wzniesiona. W przypadku pierwszym powinna być z jednej strony oparta o niski murek z kamienia, zaś ze strony drugiej, frontowej  oddzielona od ścieżki płasko ułożonymi, nieregularnymi płytkami. Wysokość takiego murka nie powinna przekraczać 40 cm, a szerokość 20 cm. Aby zapobiec osiadaniu murka, pierwszą warstwę kamieni zagłębia się na parę centymetrów w glebie. Kamienie możemy połączyć zwykła ziemią, zmieszaną ( pół na pół) z gliną. Kamienie układa się „mijanego”, nie zaś jeden na drugim. Na szczycie zostawiamy między kamieniami dość duże szczeliny (5 – 10 cm) wypełnione ziemią, przewidziane do obsadzenia roślinami. Ze względu na to, iż rośliny skalne korzenią się dość płytko, rabatę pod murkiem przekopujemy na około 30 cm. Jeśli gleba jest wyraźnie piaszczysta lub gliniasta, warto dodać wilgotnego torfu. W miejscach przeznaczonych dla roślin o specjalnych wymaganiach, ziemię trzeba trochę „doprawić”, tzn. dla roślin wymagających gleby żyznej dodać kompostu lub ziemi gnojowej, dla roślin nie lubiących gleb kwaśnych – trochę gruzu wapiennego, dla roślin wysokogórskich – dosypać do ziemi parę garści żwiru lub gruboziarnistego piasku. Na brzegu rabaty układamy płasko płyty odgraniczające je od ścieżki.

Gdy chcemy założyć rabatę skalną wzniesioną, przygotowujemy w osobnym miejscu  ogrodu mieszankę składającą się z ziemi zebranej z górnej warstwy gleby, z dodatkiem torfu, piasku, a w razie potrzeby również gliny. Mieszankę taką sypiemy warstwą o grubości 30 cm na miejsce przeznaczone pod rabatę skalną. Rabata wzniesiona najładniej wygląda, gdy z jednej strony przylega np. do ściany domu czy do fundamentu ogrodzenia. Wtedy wystarczy tylko frontowy bok obłożyć płaskimi lub łamanymi płytami ustawionymi pionowo, z lekkim pochyleniem w kierunku rabaty.

Najłatwiejsza do urządzenia jest skarpa kwiatowa. Pamiętać jednak musimy, że zawsze musi być ona oparta o jakiś obiekt, np. dom czy taras, lub umieszczona na spadku terenu.

Skarpy wykonujemy w podobny sposób, jak rabaty skalne wzniesione. Jedyną różnicą jest to, że nie rozkładamy ziemi płasko, lecz kształtujemy niewielki spadek. W małych ogrodach wysokość skarpy musi być o połowę mniejsza niż jej podstawa. Skarpę kwiatową wykładamy kamieniami.

Jeśli nie posiadamy własnego ogródka lub z powodu braku miejsca nie możemy zbudować skalniaka czy murka, doskonałą alternatywą będzie miniogródek skalny na własnym balkonie. Na zrobienie takiego minialpinarium możemy wykorzystać naczynia o różnym kształcie, wybór ich jest przecież bardzo szeroki. Najbardziej popularne  i estetyczne są naczynia kamionkowe, ceramiczne, eternitowe bądź drewniane. Ich głębokość powinna wynosić co najmniej 15 cm. Muszą mieć także otwór na dnie, który umożliwiał będzie odpływ nadmiaru wody. Na dno naczynia kładziemy warstwę drenażu z drobnego żwiru o grubości około 1/3 wysokości naczynia. Żwir przykrywamy warstwą mchu i torfu, który dobrze nasiąka wodą i utrzymuje ją przez dłuższy czas. Na ostatnią warstwę użyjemy mieszanki składającej się z ziemi darniowej, torfu i piasku. W tak przygotowaną ziemię układamy kamienie. Ich wielkość zależy od rozmiaru naszego naczynia. Najbardziej odpowiednimi kamieniami będą stare, zwietrzałe wapienie, tuf wapienny albo dolomit. Ze względu na miniaturowy charakter takiego ogródka, dobór roślin musi być nieco inny niż w przypadku tradycyjnego skalniaka. Wybieramy przede wszystkim niskie gatunki roślin skalnych, o wyrazistych kształtach, kwitnące jak najdłużej. Można wykorzystać formy karłowe roślin iglastych i zdrewniałych liściastych. Z popularnych zielnych roślin skalnych odpowiednie będą np.: głodek, erynus, zawciąg, naradka, gipsówka, goździk, skalnica, rozchodnik, rojnik. Sadzi się je gęściej niż w normalnym ogródku skalnym. Pielęgnowanie naszego minialpinarium polega na podlewaniu, spulchnianiu ziemi i usuwaniu wschodzących chwastów, co nie jest  rzeczą zbyt pracochłonną i trudną.

Taki miniogródek z powodzeniem można umieścić na balkonie, tarasie, bądź w logii, a przy wyborze odpowiednich gatunków nawet w zamkniętym pomieszczeniu.

]]> http://www.domhome.pl/ogrod293/ogrodki-skalne/feed/ 0